Bart Eeckhout – Ik denk dat ze bij Vooruit vanochtend eens in de haren gekrabd hebben


Een prominente persoonlijkheid die vertelt dat hij op vrouwen en mannen valt, zou in 2023 geen ophefmakende gebeurtenis meer mogen zijn. Toch wekt de videoboodschap daarover van Vooruit-voorzitter Conner Rousseau veel beroering. Hoofdcommentator Bart Eeckhout analyseert.

Bart EeckhoutDe Morgen


Dag Bart. Waarom heeft Conner Rousseau voor deze aanpak gekozen?

“In de videoboodschap zegt Rousseau zelf dat hij er ‘één keer en daarna nooit meer’ over wou praten. De Vooruit-voorzitter vertelt dat hij een toenemende druk ervoer om zich te outen.

Hij wou dat doen in een omgeving waarin hij zich veilig voelt en dus koos hij voor een interview met reportagemaker Eric Goens.

De twee hebben een goede band, nadat Rousseau in Goens’ interviewprogramma ‘Het Huis’ passeerde. Als ik het goed begrijp, is het nu gepubliceerde filmpje van 14 minuten een synthese van een veel langer gesprek, dat mogelijk nog in een documentaire zal resulteren.

“En eigenlijk hebben wij, buitenstaanders, daar voor de rest niets van te vinden. Dit is gelukkig een land dat mensen vrij en gelijk behandelt, los van seksuele voorkeuren.

Maar dat wil niet zeggen dat mensen individueel niet mogen aarzelen en worstelen met hun geaardheid of dat ze het daar niet zelf lastig mee mogen hebben, zoals bij Rousseau naar eigen zeggen het geval is. Ook dat maakt deel uit van die vrijheid.”

Toch is er ook kritiek op de coming-out. Waarom?

“Die kritiek heeft dan te maken met de gekozen vorm. Politici en andere persoonlijkheden verkiezen tegenwoordig wel vaker een eigen videoboodschap boven een briefing of interview met journalisten.

Yves Leterme (cd&v) heeft dat format ooit in België geïntroduceerd en vandaag heeft zowat elke politicus zijn eigen videokanaal. Dat heeft een aantal voordelen voor hen: je hoeft maar één keer je boodschap te brengen, je bereikt je netwerk ongefilterd zonder tussenkomst van andere media en je vermijdt lastige vragen.

Voor journalisten is dat een tikje vervelend, maar dit is dus allang geen uitzondering meer.

“Het probleem in dit geval zit ‘m vooral in de toch wel bijzondere constructie. Als een partij of politicus een professional inhuurt om een filmpje te maken, tot daar aan toe. Maar dit zit wat anders in elkaar.

“Deze video maakt eigenlijk deel uit van een project van tv-maker Eric Goens, waardoor die auteursrecht claimt op de verspreiding van de beelden.

De video is dan ook, integraal of in fragmenten, bij diverse mediahuizen aangeboden tegen betaling. Zo wordt het plots ook een centenkwestie. Alle redacties hebben, voor zo ver ik weet, een vergoeding geweigerd, en verwijzen dus enkel door naar de video op YouTube.

“Die keuze keert nu als een boemerang terug. We moeten hier wel nogmaals beklemtonen dat Rousseau noch de partij een cent hebben proberen verdienen aan de opname. De vraag om vergoeding kwam van bij de maker, Eric Goens.

“Het is wel onbegrijpelijk dat je in zo’n gevoelige kwestie de regie, letterlijk, uit handen geeft. Pas toen redacties hun verontwaardiging uitten over de aanpak, is Vooruit tussengekomen om de beelden toch kosteloos aan te bieden, maar toen was het kalf al verdronken.”

De Morgen en andere media koppelen de timing aan verhalen die circuleren over mogelijk ongepast gedrag. Vanwaar die keuze?

“Omdat die context volgens ons essentieel is om te begrijpen waarom de coming-out er komt en waarom hij nu komt.

“De immense druk die Rousseau zegt te ervaren, zal niet zozeer over zijn geaardheid zijn gegaan, waar niemand zaken mee heeft, wel over een stroom verhalen over mogelijk ongepast gedrag.

Als je de logische vraag van lezers eerlijk en volledig wil beantwoorden – “Waarom gebeurt dit en waarom nu?” – dan kun je er niet om heen om dit te vermelden.

“In alle eerlijkheid: dit is een lastige kwestie. Meerdere redacties, ook de onze, hebben die verhalen proberen onderzoeken en checken, met hoor en wederhoor. Het is belangrijk om nog eens te beklemtonen dat er voorlopig geen spoor is van strafbare feiten.

“Enerzijds zit je met je plicht om een zo correct en volledig mogelijk verhaal te vertellen, anderzijds is er het recht op privacy en het vermoeden van onschuld. Kritiek is uiteraard mogelijk, maar ik denk dat we in eer en geweten geprobeerd hebben om de balans te zoeken tussen die botsende belangen. Door de brede context te geven met de feiten zoals wij ze kennen, zonder private details.”

Sommigen maken een parallel met de affaire-Trugsnach. Hoe zat dat ook alweer?

“Dat was toch helemaal anders. In november 1996 pakten verschillende Vlaamse kranten uit met het ‘nieuws’ dat twee ministers, waaronder Elio Di Rupo (PS), beschuldigd werden van pedofilie.

“Bedenk: dit gebeurde in volle ophef over de Dutroux-affaire. Zeer snel bleken de beschuldigingen gebaseerd op pure verzinsels, vanwege de fantast Olivier Trugsnach.

Di Rupo behield het volle vertrouwen van premier Jean-Luc Dehaene (cd&v) en kwam ongeschonden uit de affaire, maar de loze beschuldigingen en het onderzoek ernaar hadden wel eerst sommige kranten gehaald, wat uiterst bedenkelijk is.

“Ik denk dat de herinnering aan die zaak redacties aanzet om toch terughoudend te blijven over beschuldigingen of onderzoeken naar prominenten zonder bewijs.

“In België blijven media over het algemeen rigoureus het privéleven van politici buiten beeld houden, tenzij die politici er zelf mee naar buiten komen uiteraard. Ik blijf dat een goede zaak vinden.”

Was dit een goede zet van Rousseau en Vooruit?

“Met de strategie om te communiceren en met de inhoud hebben wij ons niet te moeien. Maar ik denk wel dat ze bij Vooruit vanochtend eens in de haren gekrabd hebben over de vraag of het wel zo slim was om het stuur uit handen te geven aan een tv-professional.

“Dit is bij uitstek een persoonlijke, intieme kwestie. De bedoeling was om de controle volledig in eigen handen te houden, maar door het specifieke opzet is die controle hen juist ontglipt.”


Hoofdcommentator Bart Eeckhout over de coming-out van Vooruit-voorzitter Conner Rousseau.
Beeld Eva Beeusaert/ YouTube Conner Rousseau

Lees ook

Volgers gezocht ( 5 ) – ‘Ja, ik ben er scherper dan in het echt’, zegt Theo Francken, ‘Maar toxisch is Twitter niet’

Bron: De Morgen

Naar Facebook

Naar de website


Scroll naar boven