Frederik De Backer is columnist en volgt het WK voetbal in zijn rol als schaduwcoach.
Frederik De Backer – De Morgen
13 januari 2025
Leestijd: 3 min
Zou Rudi Garcia weten dat er ijsbaden te nemen vallen op het trainingscomplex?
Afgaand op de wartaal die hij nu toch al ruim twee weken uitkraamt zou je denken dat de man van de ene zonnesteek naar de andere wankelt, maar mijn mol in de spelersgroep vertelde me dat het zowel in Vancouver, waar de wedstrijd tegen Nieuw-Zeeland werd afgewerkt, als in Seattle, waar de Rode Duivels trainen, nog geen 20 graden is. Zou het dan toch aan een te strak aangespannen plastron liggen?
Nog geen 20 graden: wij Belgen kunnen ons dat niet voorstellen.
Zaterdagochtend leek het nochtans even beter te gaan met onze bondscoach. Eindelijk stelde hij de juiste mensen op – al kon je je twijfels hebben bij zijn keuze voor notoir niet-spits De Ketelaere in de punt.
Meunier op de bank en Vanaken op het middenveld waren logische aanpassingen. Hij is er dus toch toe in staat.
In een moment van experimenteerlust moet Garcia zijn spelers bovendien hebben opgedragen te voetballen, waardoor een wedstrijd tegen elf schaapsherders zowaar eindigde op 1-5.
Iemand als Elijah Just zal vast zijn plaats op een Schotse bank hebben, maar Joe Bell staat vandaag gewoon weer ergens diep in de Shire een ooi te scheren, hoor. Daarover moet zelfs een ijlende Garcia zich geen illusies maken.
Hoe anders moet je omschrijven wat de bondscoach op de persconferentie na de match deed?
“Ik vond het niet kunnen hoe mijn leiders has-beens werden genoemd”, zwamde hij.
Has-beens? Wie had zijn spelers has-beens genoemd? Ik alvast niet, laat staan iemand die er verstand van heeft.
“Het is me verteld”, verduidelijkte Garcia nauwelijks, het natte washandje op zijn voorhoofd herschikkend.
Wie mochten die has-beens dan wel zijn? De Bruyne is de beste die we ooit hebben gehad, Courtois is nog altijd wereldtop, en geen haan die ernaar kraait wanneer een compleet uit vorm verkerende Lukaku wordt opgesteld.
Wie had in hemelsnaam over has-beens gerept?
“Voel jullie niet aangesproken”, suste de leidsman.
“Wie niet verantwoordelijk is voor die artikels moet rustig blijven. Er is geen probleem. Jullie hebben ook gezien wat er met mij is gebeurd in Frankrijk. Dat is niet erg.”
Was hij in Frankrijk zijn petje vergeten?
Blijkbaar heeft Garcia het bij Marseille, inmiddels zeven jaar geleden, meermaals met de pers aan de stok gehad. Ik schrik er niet van, zoals die man achter elke boom een struikrover ziet. Zo iemand moet je geen bondscoach maken. Laat hij bij een veteranenploegje aan de slag gaan, waar je als trainer enkel níét wordt genegeerd wanneer je de truitjes niet hebt gewassen.
Wie bij de bond vindt toch altijd figuren als deze?
Wie was degene die met Garcia op de proppen kwam, of met Tedesco, of met Martínez?
Kies een topper of kies een Belg, maar niet dit soort raaskallende randfiguren die niet weten hoe diep hun kont in boter ligt verankerd met een makke pers als de onze.
Kies volgende keer gewoon Gert Verheyen. Die hangt er allemaal niet te veel kak aan. Elf spelers op elf posities en lopen maar, jongens.
Gert luistert niet naar wat hem ‘is verteld’. Hij hoort Karl amper.
Lees andere berichten in deze categorie
Bron: De Morgen