In de luwte waar het politiek naar weggeduwd is, gooit Vlaams Belang alle schijn af. Het oude, veroordeelde Vlaams Blok was zijn tijd vooruit.
Karel Verhoeven – De Standaard
27 juni 2025
Leestijd: 3 min
Sinds de overwinningsnederlaag tegen Bart De Wever een jaar geleden is Vlaams Belang naar de politieke marge verdreven.
De effecten daarvan op de politieke psychologie en conversatie blijken langdurig heilzaam. De cultuuroorlogen over woke en islam deemsteren weg en niet elk probleem blijkt veroorzaakt te zijn door migratie.
Nederland toont hoe opgelucht we daarover mogen zijn.
Maar de ijzeren greep van Geert Wilders op de thema’s en toonzetting in Den Haag waarschuwt ook hoe hardnekkig het spook is in zijn eeuwige terugkeer.
Hoewel amper iets van wat Vlaams Belang nu doet of zegt impact heeft, zou het een strategische blunder zijn om de partij als verslagen te negeren.
In de luwte voltrekt zich immers een gedaanteverwisseling.
Vlaams Belang gooit de mantel der dubbelzinnigheid af waarmee Tom Van Grieken de schijn van een propere, burgerlijke partij probeerde te wekken en haalt de oude bokshandschoenen uit de kast.
De partij schat blijkbaar in dat het electorale tijdperk rijp is voor extreemrechtse radicalisering. Kijk naar de migratiepolitiek en de taal van Trump.
Ze heeft bovendien niet veel andere opties, met tien jaar oppositie in het vooruitzicht tegen een minister van Migratie die “binnenkomstcontroles” invoert en een N-VA die het Europese mensenrechtenverdrag wil versoepelen.
Dus gaat Vlaams Belang voluit tegen “omvolking” en voor “remigratie”, wat de partij bij monde van Filip Dewinter op een partij-evenement preciseert als “collectieve uitzetting” en “deportatie” “van al wat hier crimineel is”, werkloos, onaangepast, en “zich niet wil schikken naar onze waarden en normen en onze manier van leven”.
De partij streeft niet alleen meer culturele maar ook “etnische homogeniteit” na.
De directeur Strategie Tom Vandendriessche licht toe hoe Vlaams Belang het compromis voortaan afzweert en zal leven bij “het politieke begrip in zijn zuiverste vorm: vriend of vijand”, een frase die het fascisme heel dichtbij haalt, zoals ook de combinatie van ras en deportatie.
Geen wonder dat Dries Van Langenhove, veroordeeld wegens aanzetten tot racisme, welkom blijft.
Dit Vlaams Belang is geen partij als alle andere. Er is geen beleefd ‘voor en tegen’ mogelijk bij wat die partij nastreeft
Daar aanstoot aan nemen, is een mes dat aan twee kanten snijdt. Afkeer en dus debat hebben nog geen enkele uiterst rechtse politicus kleiner gemaakt. Maar geen acht slaan op een partij met 20 procent aanhang die zich tegen de democratische rechtsstaat keert, is geen optie.
Wat de partij open en bloot vertelt, is uiterst brutaal. Politiek en media kunnen daar niet meer naast kijken.
Dit Vlaams Belang is geen partij als alle andere. Er is geen beleefd ‘voor en tegen’ mogelijk bij wat die partij nastreeft. Want het valt buiten de bandbreedte van het reguliere, democratische debat.
Vlaams Belang wil het liberaal-democratische basiskader openbreken om zichzelf weer een electorale plaats bijeen te knokken.
Wie dat nog ontkent, wordt zijn de facto bondgenoot.
Lees ook
Lees ook
Lees meer berichten
Vul hieronder de zoekopdracht Vlaams Belang in en vind meer berichten.
Bron: De Standaard