Noël Slangen is columnist. MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez is ‘geen toevallige stoorzender in de coalitie, maar een constante factor van instabiliteit’, schrijft hij.
Noël Slangen – De Morgen
10 april 2026
Leestijd: 4 min
Je kunt beter een dozijn losgeslagen pubers in huis hebben dan Georges-Louis Bouchez in je regering. Bij zowat elke hervorming van de regering-De Wever botst die op de MR-voorzitter, of het nu om vapen, brandstofprijzen, btw of de afschaffing van de Senaat gaat.
Mocht Bouchez drummer zijn, hij zou met opzet uit de maat slaan en luid verkondigen dat hij de nummers maar niets vindt. Nieuw is dat niet. Ook in De Croos Vivaldi-regering was niet de vermaledijde PS de stokebrand, maar ontpopte de Franstalige liberaal zich tot politieke pyromaan.
Bij Vivaldi kon men nog denken dat het regeringsproject te ver afstond van het MR-programma. Maar bij de start van de Arizona-regering zou iedereen zijn geld hebben ingezet op de as MR-N-VA.
Intussen kan zelfs de zalm of vol-au-vent van hun gezamenlijke lunch in het Bergense restaurant La Capitale niet verhullen dat Bouchez er niet aan denkt om De Wever zijn hervormingsregering te gunnen.
Misschien ligt het aan zijn gebrekkige kennis van het Nederlands en begrijpt Bouchez het woord ‘saneren’ niet? Maar als de MR niet bereid is de noodzakelijke hervormingen door te voeren, wat onderscheidt de partij dan nog van de PS? De geschiedenis leert bovendien dat de meeste saneringen mét de PS gebeurden.
Saneren en besparen klinkt goed in liberale retoriek, maar in de realiteit slikt de socialistische achterban pijnlijke hervormingen makkelijker dan de liberale middenklasse, die gewend is haar hoge fiscale factuur gecompenseerd te zien met premies, cheques en fiscale cadeautjes. Besparen en behagen laten zich moeilijk verzoenen in een populistisch discours.
De houding van Bouchez is deels verklaarbaar: de financiële pijngrens ligt in Wallonië lager dan in het welvarender Vlaanderen.
Op Waals-Brabant na, dat de Vlaamse provincies economisch het nakijken geeft, raakt Wallonië niet uit zijn spiraal van economische rampspoed.
De beperking van de werkloosheidsuitkeringen in de tijd raakt vooral het kiescliënteel van de PS midscheeps; ze zal zich ook in de Waalse boekhouding laten voelen.
Bouchez krijgt applaus omdat hij zich presenteert als een liberaal die, in tegenstelling tot zijn Vlaamse tegenhangers, niet buigt voor belastingdruk.
Premier De Wever maakt onvermoeibaar duidelijk dat er op federaal niveau geen ruimte is voor grote verlagingen. Maar ook in Wallonië, waar de MR samen met Les Engagés de dienst uitmaakt, zien we geen indrukwekkende belastingverlagingen.
Vlaamse MR
Dat hoeft niet te verbazen. De enige regering waar budgettaire ruimte kan worden gecreëerd voor de belastingverlagingen waarvan Bouchez droomt, is toevallig de enige waar hij niet in zit: de Vlaamse regering.
Speelt Bouchez daarom zo vaak met het idee van een ‘MR au Flandres’? Of is dat zijn manier om N-VA eraan te herinneren dat hun lijst in Wallonië hem een zetel heeft gekost, terwijl de winst voor De Wevers partij nihil was?
Mocht die Vlaamse MR realiteit worden, dan zal die amper vissen in de intussen desolaat ogende vijver van Vlaamse Anders-liberalen.
Dat kiespubliek zit inmiddels grotendeels bij N-VA, waar het premierschap van De Wever de partij heeft ontdaan van haar scherpste anti-Belgische kantjes.
En zelfs tijdens deze paasvakantie is de coalitiepartners van Bouchez geen rust gegund.
De MR-voorzitter vond het nodig om in te gaan op een uitnodiging van de Chinese communistische partij. Ideeën opdoen bij een technologisch almaar geavanceerdere Chinese industrie kan Wallonië economisch versnellen.
Maar waarom laat Bouchez zich een programma opsolferen met bedrijven die vooral mikken op toegang tot de Europese markt?
BYD, Xiaomi, COMAC en Ubtech zoeken goodwill bij Europese beleidsmakers om de regelgeving te versoepelen voor hun door de staat gesubsidieerde export.
Dat kan op korte termijn gunstig zijn voor de consument, maar op lange termijn verliest die Belgische werknemer zo inkomen om te consumeren.
Zelfs als dit bezoek zonder schade passeert, blijft de vraag hoelang een regering kan functioneren met een coalitiepartner die zich gedraagt als een buitenstaander.
Bouchez is geen toevallige stoorzender in deze coalitie, maar een constante factor van instabiliteit. Iemand die systematisch de grenzen opzoekt van wat een regering kan verdragen. Dat hoeft de regering niet eens te doen vallen. Ze rafelt langzaam uit elkaar.
Lees ook
Klik op de hyperlinks hieronder
en vind meer berichten
Bron: De Morgen