Officieel is hij al drie jaar geen weerman meer, maar Frank Deboosere (67) is het levende bewijs dat man en functie zich soms niet laten scheiden. Ook na zijn pensioen ademt hij nog lagedrukgebieden en cumuluswolken. En ligt hij nog wakker van het klimaat. ‘De vraag is niet of we een nieuwe waterbom krijgen, wel wanneer.’
Ann Van den Broek – De Morgen
13 juni 2026
Leestijd: 12 min
‘Je houdt het werkelijk niet voor mogelijk waar ik de afgelopen jaren al voor gevraagd ben’
Frank Deboosere
Na een veertiendaagse van dagelijkse gratis douches in openlucht, opgevrolijkt met een occasionele donderslag bij niet zo heldere hemel, vraagt een mens zich stilaan af: wordt het nog wat, met die zomer?
En wie beter om die vraag aan te stellen dan de weerman der weermannen?
Frank Deboosere grijnst wanneer we de kwestie op tafel gooien. “Het zal op en af gaan, zoals altijd.”
U kunt nog niet zeggen of het een mooie zomer wordt?
“Ik kan vooral met zekerheid zeggen dat we al veel koudere juni’s hebben gehad dan deze maand. Het was tot nu toe duidelijk minder dan je gemiddeld mag verwachten in juni, maar zo uitzonderlijk was dat weer niet.
“Wat wel abnormaal was, waren die extreem hete dagen eind mei. Maar doordat we gewend worden aan die extremere hitte, vallen de periodes die wat minder zijn ineens veel meer op.”
De omgekeerde wereld, eigenlijk?
“Precies. Ik krijg dan mails van lieve klimaat ontkenners die me verwijten dat ik wel toeter wanneer we hitterecords breken, maar zwijg als vermoord wanneer er laagterecords zijn. (fijntjes) Welja, omdat het er geen zijn.
“Het regent overigens echt niet zo vaak in België: slechts 7 procent van de tijd. Ik snap dat dat moeilijk te geloven is, dus ben ik het een paar jaar geleden zelf eens gaan turven. Per 5 minuutjes: droog of niet?
“En wat blijkt dan? Zo’n 93 procent van de tijd valt er geen druppel neerslag. Ja, België heeft een kleine 200 regendagen per jaar, maar als het 5 minuutjes gedruppeld heeft op een dag, geldt dat al als een regendag. Regent het 10 minuten van 23.55 uur tot 00.05 uur, dan zijn dat er al twee.
“Maar om op je vraag te antwoorden: we zullen wellicht een zomer krijgen met schommelingen zoals we die altijd hebben en zoals we die altijd gehad hebben. Alleen schuift alles op naar boven: de kou is minder kou en de warmte is extremer.”
Ik kan me voorstellen dat u minder klachten krijgt van de horeca-uitbaters aan de kust dan vroeger.
“Dat is inderdaad minder geworden. Veertig jaar geleden werden er zelfs parlementaire vragen gesteld over hoe wij als weermannen het toerisme aan de kust stokken in de wielen staken met onze voorspellingen. Onvoorstelbaar.
“Het verbaast me eigenlijk dat ik mensen soms hoor zeggen dat ze zo genieten van die warmere zomers. Op tijd en stond een natje en een droogje, we hebben dat nodig.
“Alles wat boven de 25 graden gaat, is bij ons bovendien al echt warm. Zoveel mensen zijn er niet die daar echt van genieten. En goed nieuws is het al helemaal niet.
“Ik vrijwillig nog vaak voor de Koninklijke Sterrenwacht in Ukkel. Een fantastisch instituut, dat meer dan tweehonderd jaar bestaat, dat is ouder dan België. Maar hoe zij moeten werken vandaag, dat is om te huilen.
“Wij zitten hier te schimpen op Trump die de schaar zet in alle budgetten voor wetenschap en klimaat, maar op onze federale wetenschappelijke instellingen wordt ook bespaard. Elke legislatuur 3 procent minder werkingsmiddelen.
“Allee ja, jongens. Dat kunnen we ons toch niet permitteren, op een moment dat we van ons klimaat alles kunnen verwachten?
“We zitten dus nu in de situatie dat het KMI zich mogelijk geen permanentiedienst meer kan veroorloven. Er kan hier opeens een tornado of something very weird opduiken, je belt naar het KMI en daar is niemand.
“Gezien de staat van ons klimaat zijn dit instanties waar je volop in zou moeten investeren. Het tegenovergestelde gebeurt.”
Het is exemplarisch voor hoe klimaat vandaag niet meer bovenaan de agenda staat?
“Het is absoluut geen hot issue meer. En dat is zo dom. Het lijkt alsof we één keer het punt gemaakt hebben en dat het nu gedaan is. Dat we het thema nu kunnen laten rusten.
“Wel integendeel. Het is niet gedaan. Het wordt enkel erger en erger. Het is alsof je aan iemand de diagnose kanker geeft, dat je praat over alle behandelingsopties, maar er uiteindelijk geen uitvoert. Hoe loopt dat af, denk je? Je moet op tijd ingrijpen. Maar dat verhaal krijg je vandaag aan de straatstenen niet meer kwijt. Dat stoort mij enorm.
“‘Jaja, we weten het wel’, zeggen mensen nu dan. Nee, je weet het niet! Je doet er je ogen voor dicht en laat uw kinderen, kleinkinderen en vele generaties erna er een ongelooflijke prijs voor betalen.”
Zij gaan nog vaker waterbommen zien zoals die vijf jaar geleden boven Pepinster?
“De vraag is niet óf we daar weer ooit mee te maken krijgen. We weten dat dat zo zal zijn. De vraag is alleen wanneer ze zal vallen.
“Dat was een verschrikkelijke ramp, die voor de slachtoffers vandaag nog steeds niet afgewikkeld is.
“Maar dan moet je ook beseffen dat wij toen het ergste niet eens over ons heen gekregen hebben: Duitsland werd nog erger getroffen.
“Als zo’n ramp zich vandaag nog eens voordoet, kort daarop gevolgd door een nieuwe, dan hangen we gewoon. We kunnen dat niet aan.
“De verzekeringssector al helemaal niet, die kan dat financieel niet slikken.
“Gelukkig hebben de meteorologische diensten wereldwijd een performanter waarschuwingssysteem uitgebouwd dat wel degelijk werkt.
“Het voorbije decennium zijn er minder mensen gestorven door natuurrampen ten gevolge van weer en klimaat dan de decennia ervoor. Dat is goed nieuws. Maar de schade die aangebracht werd door die natuurrampen is wel veel groter geworden.”
Kunnen we dat voorkomen?
“We zouden ons kunnen aanpassen aan onze omgeving, om te beginnen. Er zijn zoveel regio’s waar gebouwd is in gebieden die aan de natuur toebehoorden, maar die we hebben drooggelegd.
“Gemeentebesturen hebben daar zeer welwillend een oogje dichtgeknepen: hier kun je bouwen. Maar rivieren kunnen heel gevaarlijke vijanden van mensen zijn. Water hou je niet tegen, wanneer het komt dan komt het en het zal altijd de laagstgelegen gebieden opzoeken.
“Dus als jij vandaag nog een huis wil bouwen of kopen in de Kelderstraat, de Benedeneweg, de Moerasstraat, of noem maar op: ik zou even nadenken. Al het gerief dat je in je kelder stockeert: op een dag is het weg, sowieso.
“Maar het zal weer wachten zijn tot het volgende zware signaal voordat we in actie komen. En dan zal het weer zijn van wir haben es nicht gewusst.”
We zijn het niet van u gewoon dat u zo fors uit de hoek komt. Doorgaans bent u toch van de positieve motivatie?
(knikt) “Doemberichten werken ook niet, daarmee motiveer je niemand.
“Ik heb er altijd veel meer in geloofd dat je mensen kunt motiveren door duidelijk te maken dat je je op een andere manier kunt verplaatsen, anders kunt eten en wonen. Dat dat niet alleen lief is voor het milieu, maar ook voor uw eigen gezondheid en je portemonnee.
“Ik heb in mijn carrière 150.000 kilometer gefietst tussen thuis en de VRT. Dat heeft mij 54.000 euro opgeleverd aan fietsvergoedingen en meer dan 100.000 euro bespaard aan brandstof en autokosten.
“Mijn gezondheid heeft er niet onder geleden – op één gebroken elleboog na – en mijn hoofd was altijd fris want ik was dagelijks in contact met de natuur. Het is gewoon pure win-win-win.
“Decennia geleden ben ik begonnen met nog maximaal 90 kilometer per uur te rijden op de autosnelweg. Ik heb dat ook een tijdje actief gepromoot. Je bespaart enorm veel op lange termijn, want je verbruik daalt drastisch. Er zouden veel minder doden zijn in het verkeer.
“Maar nee, we crossen liever van hot naar her en in dat hectische leven van ons vol fear of missing out komt het blijkbaar op die paar minuutjes aan die je wint door sneller te rijden. Waar zijn we dan in godsnaam mee bezig?
“Ik vind het heel moeilijk om te begrijpen dat je daar allemaal niet meer mensen in meekrijgt. Maar goed, wat wil je ook, wanneer we mensen nog een beetje gaan subsidiëren zodra de olie duurder wordt, zodat ze toch zeker evenveel brandstof kunnen blijven verbruiken. In plaats van eindelijk te begrijpen dat je dat geld beter in je openbaar vervoer steekt en dáár de spotlight op zet. Nee, daar gaan we net op besparen. (zucht)
“En wat zegt de politiek vervolgens? Er is geen draagvlak. En ondertussen bouwen we maar datacenters bij om onze artificiële intelligentie op te laten draaien, verhogen we zo onze CO2-uitstoot nog wat, terwijl we de klimaatdoelen van Parijs sowieso al niet gingen halen.
“Ik kan er iets van krijgen, echt. Maar als je zoiets zegt als wetenschapper, word je meteen in de linkse hoek geschoven. Ik zie de mails alweer komen, ‘gij proto-marxistische’ et cetera.”
Wacht, Frank Deboosere, de chouchou van Vlaanderen, krijgt haatmail?
“Oh, je hebt geen idee. Ik heb dat nooit aan de grote klok gehangen, ik wens dat te negeren. Maar ik heb ooit een kogel in de bus gehad. Een brief ook met instructies dat als ik zelf twee van mijn vier kinderen zou vermoorden, ze me verder met rust zouden laten. Zulke dingen. En dan van mensen met naam en toenaam, hé. Compleet van de pot gerukt.
“Die kogel heb ik destijds overgemaakt aan het gerecht. De zaak is geklasseerd. Tja. Ik ben er niet door gaan zwijgen. Ik blijf mijn mening zeggen, op mijn eigen website, op X, Mastodon, BlueSky.
“Ik blijf stoken, omdat ik denk: si les dégoutés s’en vont, il n’y a que les dégoutants qui restent.”
U ging drie jaar geleden met pensioen, maar u lijkt geen afscheid genomen te hebben van uw weermanbestaan. Weet u ooit niét welk weer het die dag zal worden?
“Zelden. Of allee, nee, nooit. Ik blijf getrouwd met het weer. ’s Ochtends sta ik heel vroeg op, net zoals vroeger, en het eerste wat ik doe is de weerkaarten checken. Dan is de toon voor de dag meteen gezet. Ik wil het gewoon weten. Door de dag heen ook: heb ik 5 minuutjes, dan bekijk ik de waarnemingen van het KMI.
“Dat is geen hobby, dat is een passie. Anders had ik het ook nooit zolang volgehouden als weerman. Het moet vanuit de buik komen. En als het vanuit de buik komt, verdwijnt dat niet ineens omdat iemand beslist heeft dat je vanaf vandaag met pensioen bent.
“Pensioen wil toch niet zeggen dat je moet gaan vissen? Ik ben in ieder geval niet ineens iemand anders geworden omdat ik 65 werd.”
Oké, probeert u het ons dan eens uit te leggen. Wat is er zo fascinerend aan het weer?
(vol vuur) “Het is altijd anders! Ik ontdek nog voortdurend nieuwe dingen, ik sta nog steeds met open mond te kijken naar weerfenomenen. De wolken alleen al. Dat is een cadeau dat we alle dagen gratis en voor niets krijgen, van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat.
“Mijn favoriete wolken zijn de cumulus mammatus, wolken in de vorm van vrouwenborsten. Need I say more?
“Je ziet ze heel zelden, ik die constant naar de wolken kijk heb ze ook nog maar een paar keer in mijn leven gezien, maar als ik ze zie… ja, daar gaan mijn haren van rechtstaan. Dat is toch prachtig om te mogen meemaken?”
In principe kunt u dadelijk doorfietsen naar de VRT en het weerbericht gaan presenteren.
“Zeker. Met mijn vrienden van het KMI heb ik de deal: ik mag weerkaarten blijven gebruiken en wanneer jullie mij nodig hebben als vrijwilliger voor eender wat, dan ben ik er.
“Ik word nog wel regelmatig gebeld door media en ik kom altijd op mijn pootjes terecht.
“Ik heb natuurlijk ook mijn vaste rubrieken voor het Mediahuis, ik ben zelfstandige in bijberoep nu.
“Ik maak er een podcast, neem video’s op over het weer, schrijf mee de weersvoorspellingen voor hun kranten en websites. Ik ben altijd mee.”
Maar niet meer voor de VRT.
“Nee. Dat is gestopt de dag dat ik met pensioen ging. Dat was absoluut niet mijn keuze, het heeft me verrast dat ik moest stoppen op mijn 65ste. Zeker omdat er voor sommigen binnen de VRT wel uitzonderingen gemaakt zijn. Ik had ook gehoopt nog wat door te doen, liefst nog zeker tot mijn 70ste, langzaamaan afbouwend.
“Pas op, ik ben de VRT heel dankbaar. Wie ben ik ook om eender wat te verwachten? Kijk wat ik allemaal heb mogen doen, waar ik nog steeds voor gevraagd word, ik kan daar nog altijd verbaasd om zijn.
“Ik zit hier nu ook weer met u te babbelen en ik geniet daarvan, ik vind dat fantastisch. Maar ik denk ook: allee, ik ben ook maar een gewone sterveling, straf toch, dat dit me allemaal overkomen is.”
Maar op tv gaan we u niet meer zien?
“Als het van de concullega’s afhing blijkbaar wel. Je houdt het werkelijk niet voor mogelijk waar ik de afgelopen jaren al voor gevraagd ben. Maar ik zeg het bij deze nog eens formeel: nee, ik kruip niet in een pak bij The Masked Singer. Schoenmaker, blijf bij uw leest.” (lacht)
Lees ook
Klik op de hyperlink
en ontdek meer berichten van
Bron: De Morgen