Er komen geen Dynamoprojecten meer, waarbij scholen een culturele partner in huis halen. Minister van Onderwijs Zuhal Demir schrapt de subsidielijn – minister van Cultuur Gennez was niet op de hoogte. Er valt ruim 300.000 euro per jaar weg.
Geert Sels – De Standaard
11 juni 2025
Leestijd: 3 min
Scholen die dezer dagen hun programma voor volgend schooljaar opmaken, komen op de website van Dynamoproject van een kale reis thuis.
“De Vlaamse minister van Onderwijs (Zuhal Demir van de N-VA, red.) heeft beslist om de subsidie Dynamoproject stop te zetten”, staat er te lezen.
“Het is niet langer mogelijk om een projectaanvraag in te dienen. Scholen met lopende projecten kunnen hun huidige project verder uitvoeren.”
Daarmee valt het doek over de subsidielijn die, onder een andere naam, al teruggaat tot 2009.
Scholen konden een kunstenaar, kunstvereniging of andere culturele partner uitnodigen om samen met de leerlingen een cultureel traject op te zetten.
Met gemiddeld zo’n 2.000 euro gingen er geen hoge bedragen om. De injectie was wel goed om elk jaar zowat tachtig scholen van cultuur te voorzien.
In 2023 kregen 100 van de 162 aanvragers een budget. De subsidielijn vond breed ingang.
Tussen november 2022 en februari 2024 deden 390 unieke scholen een beroep op een toelage – dat leidde tot 474 afzonderlijke cultuurprojecten.
Jaarlijks was er zowat 320.000 euro beschikbaar.
“Minister Demir legt de focus op onderwijskwaliteit”, zegt haar woordvoerder Lorenzo Terrière.
“Ook voor cultuureducatie. We doen in dat segment een efficiëntieoefening, en we denken dat de Dynamoproject te weinig toegevoegde waarde hebben. Het zijn losse, eenmalige projecten.
“Een subsidielijn als Kunstkuur behouden we wel, want dat is structureel beleid. We gaan geen verschillende subsidielijnen naast elkaar aanhouden.”
Gennez niet betrokken
In de onderwijscommissie betreurde Loes Vandromme (CD&V) die schrapping.
“We moeten bruggen bouwen in het onderwijslandschap, in plaats van ze af te breken”, zei ze.
“Dynamoprojecten zijn ideaal om cultuur op een laagdrempelige manier in een school binnen te halen.”
Een beetje gênant werd het toen minister van Cultuur Caroline Gennez (Vooruit) er vragen over kreeg in de cultuurcommissie en herinnerd werd aan het voornemen in het regeerakkoord om de samenwerking tussen de beleidsdomeinen Cultuur en Onderwijs te herwaarderen.
“We waren niet betrokken bij de beslissing om het Dynamoproject te schrappen”, zei ze.
“We zijn ook niet vooraf op de hoogte gebracht.”
Waarna ze zei meer te geloven in een structurele uitrol van cultuureducatie dan in kortlopende projecten.
Katrien Partyka (CD&V) betreurde het gebrek aan continuïteit.
“Het was toch beter geweest om eerst een beleid te hebben alvorens een ander project stop te zetten.”
Bram Jaques (Groen) zat op dezelfde lijn: “Er wordt een beslissing genomen om iets af te schaffen, en dan zien we wel.”
Het ziet er echter naar uit dat er helemaal geen vervolg komt.
Terrière: “Er komt niets in de plaats van de Dynamoprojecten. Cultuureducatie zit volgens ons ook in vakken als geschiedenis en in het deeltijds kunstonderwijs. Dat hoeft niet per se in een apart subsidiepotje te belanden.”
Reactie Hilde Van Liefferinge
Hilde Van Liefferinge
Voormalig doctoraatsstudente van Carl Devos
Schreef het boek Academische gezelligheid
Ik kom nog uit de tijd van de regeringsmededelingen op televisie.
Onderstaande krantenkop geeft me daar wat flashback-‘n-forward-inspiratie over:
Beste landgenoten,
Tot u spreekt uw minister van Toegevoegde Waarde. Ik bepaal wat waarde heeft en welke waarde uw kinderen aan onze toekomst kunnen toevoegen.
Ik laat ze geschiedenis leren,
in het bijzonder de waarde van strijd.
Over macht en oorlogszucht,
zo zit de wereld immers in elkaar.
Ik laat ze economie leren,
over de waarde van geld, consumptie en kapitaal. Vergaren en spenderen,
altijd meer en nooit genoeg. Dat houdt het rad draaiende (en de ratjes lopende).
Ik leer ze over wetenschap en de waarde van het kneden van hun brein tot een vaste denkstructuur. Waarheid en leugen zijn er niet om te ontdekken, maar om te verdedigen en te subsidiëren.
Kunst daarentegen heeft geen
toegevoegde waarde.
Zijdelings kan dit nog eens aan bod komen in een les geschiedenis als iets dat ooit het hart heeft geraakt, de mens tot tranen toe in zijn naakte essentie het besef van zijn eindeloos creatieve vermogen en vrijheid heeft getoond.
Maar in de les biologie zal snel worden hard gemaakt dat de toegevoegde waarde van het hart een pomp is die ons in leven houdt.
Niets minder, maar vooral ook niets meer.
Creativiteit stimuleren levert niets op.
Integendeel, het bezit de irritante eigenschap dat het vrij is en ongeleid.
En daarom gevaarlijk.
Het omvat het risico dat het al die door mij bepaalde toegevoegde waarden in vraag gaat stellen.
Kunst verbindt hoofd en hart en laat je zelf nadenken over waarde, wereld en je eigen toevoeging daarin. Kunst is daarom met man en macht te vermijden.
Om pedagogische doeleinden stel ik voor dat vanaf nu elke klas in Vlaanderen een kooi met rat en rad zichtbaar in zijn lokaal positioneert.
De klasrat in het klasrad,
als voorbeeld van de na te streven toegevoegde waarde.
Dank voor uw-waandacht.
Samen creëren we steeds meer toegevoegde waan.
Hilde Van Liefferinge
Dit was een boodschap van algemeen nut
Lees ook
Lees andere berichten in deze categorieën
Bron: De Standaard