Je kent de retoriek ondertussen wel. Telkens wanneer er een gat in de begroting is, kijken politici en rechtse denktanks in dezelfde richting: de onderkant van de samenleving.
Dan moeten de langdurig zieken strenger worden aangepakt, moeten de werklozen sneller worden gecontroleerd en wordt er gejaagd op de gewone man die een centje probeert bij te klussen om zijn energiefactuur te betalen.
Men spreekt schande over
“de onbetaalbaarheid van onze sociale zekerheid”.
Maar laten we de échte cijfers eens blootleggen. Want de grootste gaten in onze begroting worden niet geslagen in de huiskamer van uw zieke buurman, maar in de chique bestuurskamers aan de absolute top.
Kijk en vergelijk:
DE “KRUIMELS”
De totale opgespoorde fraude door alle uitkeringsgerechtigden (werklozen en langdurig zieken) in heel België bedraagt ongeveer €120 miljoen per jaar. Hiervoor zet de staat een gigantisch controleapparaat in, inclusief privacy-inbreuk makende datamining en onaangekondigde huisbezoeken.
DE “MILJOENENROOF”
De winst die Fernand Huts via amper DRIE van zijn honderden vennootschappen in alle discretie naar het belastingparadijs Luxemburg heeft doorgesluisd bedraagt maar liefst €180 miljoen.
Ziet u de waanzin?
Eén enkele miljardair sluist met een paar pennenstreken anderhalf keer MEER geld weg dan wat de overheid in een héél jaar ophaalt bij álle zogenaamde ‘uitkeringsprofiteurs’ in het hele land samen!
De winstverschuiving van deze ene havenbaron is daarnaast ruim 41 KEER HOGER dan alle werkelijk bewezen medische fraude binnen onze complete ziekteverzekering.
Wat betekent die €180 miljoen concreet in mensenlevens?
- Met dat weggesluisde geld hadden we 10.000 langdurig zieke landgenoten een JAAR LANG van een fatsoenlijke uitkering kunnen voorzien.
- Het staat gelijk aan het maandelijkse leefloon of de broodnodige steun voor bijna 100.000 gezinnen die vandaag de eindjes amper aan elkaar kunnen knopen.
Als een gewone burger een administratieve fout maakt op zijn belastingbrief, staat de fiscus direct aan de deur met loodzware boetes.
Maar als een multinational of een miljardair honderden miljoenen verscheept naar Luxemburg, dan heet dat plots “fiscale optimalisatie” en krijgt het een corporate schouderklopje.
Het is de legalisatie van diefstal van onze publieke middelen.
Sociale fraude is vaak de overlevingsstrategie van de wanhoop. Fiscale optimalisatie van deze omvang is de georganiseerde hebzucht van de elite.
Onze sociale zekerheid is helemaal niet onbetaalbaar maar we laten alleen toe dat de rijkdom van dit land systematisch via achterdeurtjes verdwijnt.
Waarom jagen we wel op de kruimeldief, maar krijgt de haai aan de top vrij spel?
Het is tijd dat de politiek stopt met deze schijnheilige heksenjacht. Pak de grote vissen aan!