Hij wil Netanyahu voor het Strafhof, wil de rijken in zijn stad extra belasten, weigert zich te laten intimideren door Trump, en ziet zijn populariteit alleen maar toenemen. Zohran Mamdani (34), de burgemeester van New York: ‘Er is maar één meerderheid in dit land: de arbeidersklasse.’
Lulu Garcia-Navarro – De Morgen
1 augustus 2026
Leestijd: 28 min
Burgemeester Zohran Mamdani van New York beleeft hoogtijdagen. In een tijdperk waarin veel mensen de politiek beu lijken te zijn, blijkt uit recente peilingen dat hij onder de New Yorkers juist aan populariteit wint.
Dit heeft deels te maken met de goede sfeer in de stad: de Knicks werden basketbalkampioen, waarbij Mamdani zich tijdens hun jacht op de titel ontpopte tot een van hun grootste supporters.
Tijdens het WK voetbal werd New York City door duizenden feestende fans overspoeld.
En: Taylor Swift trouwde in Madison Square Garden, een van de zichtbaarste locaties in de stad.
Naarmate zijn ster rijst, laat Mamdani , een democratisch socialist, ook op nieuwe manieren zijn politieke macht gelden.
(in tegenstelling tot een sociaaldemocraat,
die het kapitalisme wil hervormen,
wil een democratisch socialist
het kapitalistisch systeem
ontmantelen en vervangen, red.)
Zijn steun aan drie progressieve kandidaten voor het Huis van Afgevaardigden gaf hen een voorsprong op zittende leden en tegenkandidaten die door het establishment werden gesteund.
Daarmee versterkte hij zijn rol als ‘kingmaker’ binnen de Democratische Partij.
Mamdani heeft natuurlijk ook veel tegenstanders, zowel aan de rechterzijde als bij Democratische leiders in Washington die zich zorgen maken over zijn invloed en zijn doel om de partij verder naar links te trekken.
‘Het is moeilijk om een faillietere beleidsaanpak te vinden dan wat ons land Gaza en Palestina heeft aangedaan’
We praten met Mamdani over wat democratisch-socialistisch bestuur kan betekenen in de belangrijkste kapitalistische stad van Amerika.
Ik was van plan dit hele interview te doen zonder de naam Trump te laten vallen. Maar onlangs deelde hij een video van Michael Savage, een pro-Trump-commentator, waarin wordt opgeroepen om u strafrechtelijk te vervolgen en te deporteren. Wat betekent het voor u als de president van de VS zo’n video deelt?
“Ik denk dat het deel uitmaakt van de uitholling van het politieke en openbare leven. Eerlijk gezegd kijk ik daar niet eens meer van op, omdat het de voorbije jaren in veel opzichten de norm is geworden.”
Ik hoor dat u bewust probeert het niet persoonlijk op te vatten en er niet op te reageren. Maar heeft het geen invloed op uw veiligheid?
“Ik heb het geluk dat ik door de politie van New York word beschermd. Wat zo beangstigend is aan de normalisering van politiek geweld, is dat het aanvaardbaar wordt om dat geweld te plegen tegenover elke persoon die ‘anders’ is in deze stad en in dit land.”
U hebt verschillende democratisch-socialistische kandidaten gesteund die vervolgens hun voorverkiezingen hebben gewonnen. Na hun overwinning zei u dat u een nationale boodschap wilde uitsturen. Waarom?
“Het voelde te lang aan alsof onze partij, de Democratische Partij, altijd maar één antwoord heeft: zeggen dat we niet de Republikeinse Partij zijn.
“Maar we moeten ook een visie hebben voor wat er ná deze regering komt. En ik denk dat de kern daarvan een visie voor de werkende mens moet zijn, en niet alleen voor New Yorkers, maar voor iedereen in het land die het moeilijk heeft.”
En hebt u het gevoel dat u vanwege uw positie in de partij degene bent die die boodschap moet uitdragen?
“Ik denk dat die boodschap van de New Yorkers zelf komt, en we moeten naar hen luisteren.
“Veel van wat vaak als een debat wordt voorgesteld, is eigenlijk iets wat de dagelijkse realiteit van werkende New Yorkers kan veranderen.
“Als burgemeester heb ik nu de kans om te laten zien dat je kunt vechten voor de mensen die door rechts in de steek zijn gelaten.”
‘Als burgemeester heb ik nu de kans om te laten zien dat je kunt vechten voor de mensen die door rechts in de steek zijn gelaten’
Beschouwt u zichzelf als een Democraat of als een democratisch socialist? Omdat u ‘onze partij’ zei, en u zich natuurlijk als Democraat kandidaat hebt gesteld.
“Ik ben beide. Ik ben een Democraat en ik ben een democratisch socialist.
“Veel van wat mij trots maakt om Democraat te zijn, heeft te maken met waar onze partij vroeger voor stond.
“Denk aan F.D. Roosevelt en de New Deal (omvangrijk pakket economische en sociale hervormingen, om de VS uit de greep van de Grote Depressie te halen, red.).
“Dat vormt de kern van de identiteit van onze partij, en toch lijkt het alsof je er alleen nog maar over kunt lezen. Je ziet het niet meer om je heen.
“Ik ben niet bereid dat te aanvaarden en ik weet dat veel mensen daar hetzelfde over denken.”
Ik ben benieuwd hoe u van plan bent uw politieke kapitaal in te zetten. Wilt u zich ook gaan mengen in verkiezingen buiten New York?
“Mijn focus ligt op dit moment op New York City.”
U zei onlangs: ‘2028 begint nu.’ Welke rol zou u in 2028 willen spelen?
“We doen soms alsof politiek een hobby is die slechts enkelingen zich kunnen veroorloven. Dat moet anders.
“Het is de politiek die bepaalt wat mensen zich kunnen veroorloven, we moeten zorgen dat er een concreet programma komt waarin wordt uiteengezet hoe we alles betaalbaar kunnen maken.
“Steden worden vaak beschouwd als de laboratoria van de democratie. We kunnen daadwerkelijk tonen dat dit geen fantasie is.”
Een van de mensen van wie wordt gezegd dat ze overweegt zich kandidaat te stellen voor het presidentschap is Alexandria Ocasio-Cortez, en er zijn berichten dat u met haar hebt samengewerkt.
“Absoluut. Ik beschouw haar ook als een inspiratiebron. Ze was mijn vertegenwoordiger in het Congres.
“Voordat ik burgemeester werd, was ik lid van het Huis van Afgevaardigden in een deel van haar district.
“Ik denk dat ze heeft laten zien wat vechten voor werkende mensen écht betekent.”
Zou u Alexandria Ocasio-Cortez steunen als presidentskandidaat als ze zich kandidaat stelt?
“Ik ben benieuwd welke beslissing ze neemt. Wat steunbetuigingen betreft, richt ik me momenteel op de kandidaten die ik al steun.”
Denkt u dat ze een goede president zou zijn?
“Ik denk dat ze overal goed in zou zijn.”
Ik wil het ook hebben over Darializa Avila Chevalier, die met uw steun de Democratische voorverkiezingen voor het 13de Congresdistrict in New York won, en zo zittend Congreslid Adriano Espaillat versloeg. Die laatste is een voormalige immigrant zonder papieren. Hij heeft sterke progressieve standpunten, hij wil ICE ontmantelen en is voorstander van Medicare for All. Hebt u hem privé beloofd dat u zijn herverkiezingscampagne zou steunen tijdens uw campagne voor het burgemeesterschap?
“Ik heb hem gezegd dat ik zijn steun waardeerde toen hij mij steunde in de algemene verkiezing nadat ik de Democratische voorverkiezingen had gewonnen.
“En de belofte die ik aan de New Yorkers deed, was dat ik alle middelen zou inzetten om mijn agenda voor betaalbaarheid te bevorderen.
“In Darializa zie ik een kandidaat met visie, die een campagne voerde die baby’s in plaats van bommen centraal stelde.
“Je vroeg me eerder naar politiek kapitaal. Volgens mij moet je dat kapitaal uitgeven om wezenlijke veranderingen te realiseren.
“Het district van Darializa is een van de armste Congresdistricten in het land. Toen ik met haar door dat district liep, hadden we het over de miljarden dollars die onze federale overheid naar het Israëlische leger stuurt, en terwijl we dat deden, kwam er een man uit een buurtwinkel met twee pakken pampers.
“Je ziet de kloof tussen wat de prioriteiten zijn van de mensen die in het district wonen en wat de prioriteiten zijn van degene die dat district federaal vertegenwoordigt.
“Hoe meer je die kloof tolereert, hoe meer je mensen vertelt dat politiek iets is waarvan ze zich moeten afkeren in plaats van iets waarvan ze deel kunnen uitmaken.”
Is dat de reden waarom u Espaillat niet hebt gesteund: zijn band met AIPAC, de pro-Israëlische lobby, en zijn jarenlange steun aan Israël?
“Ik denk dat dit inderdaad belangrijke factoren zijn. De behoefte aan morele helderheid in onze politiek is ook van toepassing op ons buitenlands beleid inzake de financiering van het Israëlische leger.
“In de laatste weken van de verkiezingsstrijd gaf AIPAC een aanzienlijk bedrag uit om Darializa tegen te houden.
“Het is moeilijk om aan een New Yorker uit te leggen waarom er niet eens over hun behoeften wordt gesproken, terwijl we wel miljarden dollars hebben om burgers aan de andere kant van de wereld te doden.”
Ik wil graag weten hoe u de Israëlische kwestie politiek inschat. De linkse streamer Hasan Piker zei onlangs: ‘Iemand die de waarheid over de genocide door Israël niet durft uit te spreken, zal niet aan jouw kant staan, niet voor jou vechten, voor jouw gezondheidszorg, voor jouw huisvesting. Zo simpel is het.’ Bent u het daarmee eens?
“Ik denk dat er bij New Yorkers en Amerikanen in het algemeen een honger is naar een nieuw soort politiek, een verlangen om het bankroet dat een groot deel van de huidige politiek kenmerkt te overstijgen.
“En het is moeilijk om een nog faillietere beleidsaanpak te vinden dan wat ons land Gaza en Palestina heeft aangedaan.
“Dat beperkt zich niet tot één partij. Keer op keer wordt de mensen verteld dat ze niet moeten geloven wat ze daar zien. Het is dan moeilijk om mensen te vragen om je te geloven als het over een andere kwestie gaat.
“Ik merk dat veel Congresleden privé wel vertellen dat het een genocide is, maar het publiekelijk niet durven uit te spreken.
“En zolang er een verschil is tussen wat mensen geloven en wat ze bereid zijn te zeggen, zal er scepsis heersen en, eerlijk gezegd, wanhoop onder degenen die overwegen zich al dan niet voor de politiek te engageren.”
Moet de houding tegenover de oorlog in Gaza en de bereidheid om die een genocide te noemen dan de lakmoesproef zijn voor een politicus die deel wil uitmaken van uw coalitie?
“Ik denk dat het een belangrijk onderdeel is.
“Ik zou niet zeggen dat er één specifieke lakmoesproef bestaat die bepaalt wat voor soort persoon ik zou steunen.
“Wat ik wel zou zeggen, is dat je een duidelijke visie moet hebben en de dingen moet kunnen beschrijven zoals ze zijn. En je moet kunnen vechten voor wat de werkende mensen wordt ontzegd.”
Maar kan dat ook mensen omvatten die Israël steunen en de Amerikaanse steun aan Israël goedkeuren?
“Toen je me eerder vroeg wat mijn partij is, zei ik: de Democratische Partij.”
Maar ik vraag het aan u. Niet wat de Democratische Partij erover denkt.
“Mijn punt is dat een brede beweging belangrijk is. We moeten kunnen samenwerken met mensen met wie we het niet over elke kwestie eens zijn. Je ziet dat zelfs in het team dat ik heb samengesteld.
“Ik heb niet in elk sollicitatiegesprek gevraagd: ‘Wat vind je van Israël en Palestina?’
“Eerlijk gezegd heeft dat weinig te maken met de meeste functies waarvoor ik mensen aanwerf. Je zoekt expertise. Je wilt de ambities van je beleidsprogramma waarmaken en een ploeg samenstellen die daartoe in staat is.”
“Als het gaat om mijn steunbetuigingen aan Congresleden of kandidaten, moeten zij een visie op de wereld laten zien die inspeelt op de wanhoop van de mensen, en ook duidelijk maken hoe ze daadwerkelijk iets anders zouden realiseren.”
En u vond dat Espaillat dat niet deed?
“Nee.”
Voormalig vicepresident en presidentskandidaat Kamala Harris heeft u onlangs gebeld. Naar verluidt zoekt ze contact met pro-Palestijnse groeperingen of mensen met pro-Palestijnse standpunten. Ze zou opnieuw overwegen om zich kandidaat te stellen voor het presidentschap. Denkt u dat ze opnieuw het vertrouwen kan winnen?
“Ik denk dat de eerste stap voor iedereen die zich kandidaat wil stellen, is om eerlijk te zijn over wat we vandaag de dag zien en wat er nodig is om dat te veranderen.
“Doen wat nodig is kenmerkte alle mensen die ik voor het Congres heb gesteund. Elk van deze kandidaten sprak over hoe zij de wetgeving zouden ondertekenen die de verkoop of overdracht van specifieke wapens aan Israël zou beperken.
“Dat getuigt van een onwil om medeplichtig te blijven aan een genocide. En we hebben het hier over miljarden dollars aan materiële steun.
“Dus ik denk dat de eerste stap voor elke presidentskandidaat die het vertrouwen van mensen in het hele land wil winnen, bestaat uit het erkennen van wat ons beleid heeft aangericht en het uittekenen van wat een ander beleid zou opleveren.”
Hebt u dat van haar gehoord?
“Ik waardeerde het oprecht dat de vicepresident contact zocht, en ik denk dat dit een cruciaal onderdeel is van deze vroege fase.”
Denkt u dat de Democratische Partij de partij van de Palestijnse rechten kan worden?
“Ik denk dat ze de partij van de mensenrechten voor álle mensen kan worden, en daar moeten ook de Palestijnen bij horen.
“Ik denk dat mensen het beu zijn dat er uitzonderingen worden gemaakt.”
De Israëlische premier, Benjamin Netanyahu, was net op bezoek in het Witte Huis en is misschien ook van plan om in september naar New York te komen voor de Algemene Vergadering van de VN. U hebt tijdens uw campagne, en na uw overwinning, beloofd zijn arrestatie te bevelen om te voldoen aan het arrestatiebevel van het Internationaal Strafhof.
“Ik ben van mening dat premier Netanyahu in Den Haag thuishoort.
“Hij is een oorlogsmisdadiger tegen wie het Internationaal Strafhof een arrestatiebevel uitvaardigde. Veel mensen delen die mening.
“Ik heb ook gezegd dat ik de wetten van New York City zal naleven, omdat ik het belangrijk vind dat we de wetten volgen.”
Het spijt me, ik begrijp niet wat u daarmee bedoelt.
“Dat betekent dat we alles zullen doen wat de wet mij in New York City toestaat, maar dat we daarvoor geen eigen wetten zullen opstellen.”
Wat staat de wet u toe?
“Dat is een lopend gesprek met onze juridische afdeling. Op nationaal niveau hebben we soms gezien dat er een neiging is om nieuwe wetten te schrijven en daarmee buiten de grenzen van de legaliteit te treden. Daar hebben wij geen belang bij.”
Wat is uw bredere visie voor uw coalitie, nu u zich in de federale verkiezingen gaat mengen? Welk grensbeleid zou Amerika moeten voeren? Moeten immigranten aan de grens tussen de VS en Mexico asiel kunnen aanvragen?
“Ik ben van mening dat er een grensbeleid moet zijn dat zowel veilig als menselijk is. Immigratie wordt vaak afgedaan als louter een politiek debatonderwerp.
“ICE is een agentschap dat mensen in het hele land heeft geterroriseerd.
“Onlangs nog nam een man afscheid van zijn vrouw en kind, en even later werd hij in Maine door ICE-agenten neergeschoten. Dat was nog geen maand nadat er in Texas een man was gedood.”
“Ik bezocht onlangs een Dominicaanse kapperszaak in Harlem, en de eigenaar vertelde me dat iedereen in zijn salon legaal in de VS verbleef.
“Toch waren de meesten van hen doodsbang om naar hun werk te gaan, omdat ze weten dat de operaties van ICE weinig met legaliteit te maken hebben.
“Ze hebben te maken met profilering en met het creëren van de grootste deportatiemachine die dit land ooit heeft gezien.”
De Democratische Partij heeft moeite gehad om steun te winnen voor haar grensbeleid. Onder de regering-Biden werd de grens volgens sommigen overspoeld. Dat had ook gevolgen hier in New York en maakte mensen erg ontevreden. Dus ik zou graag willen begrijpen wat voor u een menselijk grensbeleid is.
“Ik geloof niet dat ‘veilig’ en ‘humaan’ elkaar uitsluiten. Ik geloof niet dat ICE de enige manier is om immigratiewetgeving te handhaven. Ik denk dat we vaak in deze valse tegenstellingen worden geduwd.”
Maar zou u bijvoorbeeld willen dat asielzoekers aan de grens tussen de VS en Mexico asiel kunnen aanvragen?
“Wat is de huidige wetgeving? Waar hebben zij wettelijk recht op?”
Onder president Trump is de wet vandaag de dag dat ze dat niet mogen. En dat heeft ertoe geleid dat het aantal illegale oversteken drastisch is gedaald. Dat is de spanning die veel mensen zien.
“Ik denk dat we bij de Republikeinse regering de vurige wens hebben gezien om alle vormen van immigratie illegaal te maken.
“En ik zit hier voor u als een van de eerste immigrantenburgemeesters van onze stad in tijden.
“Ik leid een stad van 8,5 miljoen inwoners, 3 miljoen van hen zijn immigranten.
“Legitieme asielaanvragen moeten worden gehonoreerd. New York is een toevluchtsoord, daar ben ik trots op, en op het beleid dat daarbij hoort.
“Ik geef u een voorbeeld: we zijn bij meer dan 170 ernstige misdrijven bereid om met de federale overheid samen te werken wanneer iemand voor een van die misdrijven daadwerkelijk is veroordeeld.
“Waar we níét toe bereid zijn, is mee te werken aan handhaving door een federale overheid die openlijk heeft verklaard dat ze de overgrote meerderheid van de mensen wil uitzetten voor misdrijven waarvan we nooit zullen weten of ze die hebben gepleegd.”
Bent u ooit aan de grens tussen de VS en Mexico geweest?
“Nee.”
‘De operaties van ICE hebben te maken met profilering en met het creëren van de grootste deportatiemachine die dit land ooit heeft gezien’
U bent nu een halfjaar aan de macht. U hebt zeer hoge populariteitscijfers – 58 procent in New York City, volgens de meest recente peiling. U hebt vooruitgang geboekt op twee van uw drie centrale verkiezingsbeloften: universele kinderopvang en de huurbevriezing. Gratis bussen zijn er nog niet, maar u hebt net een heel nieuw project gelanceerd om de bussen sneller te maken.
“Ja, 175 routes. Tot zes minuten tijdwinst per rit.”
Ik denk dat mensen het bemoedigend vinden dat u zich in die details vastbijt.
“Omdat het een verschil maakt. Ik denk dat het vaak over het hoofd wordt gezien, maar meer dan een miljoen New Yorkers zijn afhankelijk van de bus.”
Ik weet dat dit een beetje een absurde vraag is, maar als u een toverstaf had, als geld geen rol speelde en u alles zou kunnen doorvoeren, wat zou u dan doen?
“Ik zou dezelfde dingen doen.”
Ach, komaan.
“Het zou gewoon een stuk makkelijker zijn.
“Ik ben heel gepassioneerd over universele kinderopvang. Waarom?
“Een gezin moet momenteel 334.000 dollar (293.000 euro) per jaar verdienen om kinderopvang voor een tweejarige te kunnen betalen. Dat is een buitengewoon hoog bedrag. Dat is echt een probleem.
“Dit jaar hebben we 1,2 miljard dollar vrijgemaakt. We gaan kinderopvang dit najaar gratis maken voor 2.000 kinderen, volgend najaar voor 12.000, en over vier jaar voor alle tweejarigen.
“Maar als ik een toverstaf had, zou ik het graag in een oogwenk gratis maken. En jij, wat zou jij doen?”
Wat zou ik doen als ik absoluut alles zou kunnen doen? Dat is een moeilijke vraag, nietwaar?
“Verplaats je eens een minuutje in mijn schoenen.”
Persoonlijk zou ik meer parken willen, meer buitenruimte.
“Ik dacht dat ik die vraag niet verkeerd kon beantwoorden, en nu heb ik het gevoel dat ik dat wel heb gedaan! (lacht) Wat is je favoriete park in New York City?”
Central Park.
“Kom op! Dat kan beter.”
Nee, ik ga niet wat meer mijn best doen. Ik ben degene die u interviewt, en niet andersom.
“Mijn excuses, ik zou mijn plaats moeten kennen!” (lacht)
Ik wil het hebben over de economie van New York, want die draait grotendeels om Wall Street, de financiële sector en vastgoed. Hoe belangrijk is het voor u om een goede relatie met die sectoren te hebben?
“Wat ik gemeen heb met leiders uit die sectoren – zelfs als we het niet altijd eens zijn, want ik vind dat we de belastingen voor de rijkste New Yorkers wel iets kunnen verhogen – is geloof in een engagement voor de stad.
“Onlangs was ik bij de opening van het nieuwe hoofdkantoor van American Express. Wat me daar vooral opviel, was dat deze bedrijfsleiders hun beslissingen niet alleen op dollars baseren; ze baseren ze ook op investeringen in de stad en in wat de stad vertegenwoordigt.”
Hoe ziet een democratisch socialist als u de rol van het bedrijfsleven en de particuliere sector? Hoe ziet socialistische economische ontwikkeling eruit? Want zoals u praat, klinkt u als elke kapitalistische burgemeester.
“O mijn god. (Lacht)
“Kijk, ik denk dat we verder moeten kijken dan de gebruikelijke indicatoren voor een sterke economie. Ja, het is de rijkste stad. En ja, het is ook een stad waar een op de vier mensen in armoede leeft.
“Ik zal dus altijd investeringen in deze stad toejuichen, maar ik zal er ook voor zorgen dat steeds meer New Yorkers van die voordelen kunnen profiteren.
“Zij die de stad helpen opbouwen, moeten er ook in kunnen wonen.
“In de eerste vijf maanden van dit jaar zijn er meer dan 21.000 banen bijgekomen. Van alle grootstedelijke gebieden in het land groeit New York het snelst.”
Laten we het eens over de politie hebben. Het aantal moorden en schietpartijen is nu op een historisch laag niveau. Maar er is…
“Ik wist dat er een ‘maar’ zou komen.”
Er is nog een andere spanning op dat vlak die mensen volgens mij proberen te begrijpen. De Democratic Socialists of America (DSA) heeft zich sceptisch getoond over de tactieken van de politie en van uw politiecommissaris, Jessica Tisch. Zij bleef aan na de vorige administratie, is een pro-Israëlische miljardair en technocraat. Ze is al zeer succesvol geweest in haar functie. U hebt haar in het openbaar sterk gesteund, maar ook 600 nieuwe banen geschrapt. En er is gemeld dat dit deels te wijten was aan klachten van de DSA. Ziet u een spanning tussen uw organisatie en uw politiecommissaris?
“Van de vele woorden waarmee u onze politiecommissaris beschreef, waren ‘zeer succesvol’ de belangrijkste, denk ik.
“Wat de omvang van ons politiekorps betreft: ik heb keer op keer gezegd dat het politiekorps dat deze erg lage criminaliteitscijfers kan voorleggen, het korps is dat ik vertrouw om de openbare veiligheid te blijven garanderen. En dat we dat zullen kunnen doen binnen het toegestane aantal agenten.
“Dit beleid maakt deel uit van een bredere focus op besparingen, nu we een begrotingstekort van 12 miljard dollar (10,5 miljard euro) hebben geërfd.”
Hoe vastbesloten bent u om commissaris Tisch deel van uw administratie te laten uitmaken? Want filosofisch gezien verschillen jullie sterk van elkaar.
“Ja, maar dat maakt deel uit van wat het betekent om een New Yorker te zijn: samenwerken met mensen met wie je het op een paar punten oneens bent.
“Iedereen die op dit moment voor mij werkt, is iemand met wie ik morgen en de dag daarna wil blijven samenwerken.”
U wilt van New York een nationaal voorbeeld maken. Wilt u dat uw ideeën over politiewerk en partnerschappen met de economische elite weerklank vinden buiten de grenzen van New York City?
“Kapitaalvlucht, criminaliteit, noem maar op: toen ik campagne voerde voor deze functie, hoorde ik keer op keer hoe rampzalig het zou zijn als ik zou winnen.
“Wat hebben we gezien? Dat veel van de zaken waar mensen bang voor worden gemaakt nauwelijks verband houden met de realiteit.”
Een onderdeel van deze discussie is natuurlijk de organisatie waar u deel van uitmaakt. De DSA staat momenteel in de schijnwerpers. Er wordt over haar gesproken, zowel in positieve als in negatieve zin, om het zacht uit te drukken. Centraal staat het idee dat ze opkomt voor de arbeidersklasse. En dat zette me aan het denken: hoe definieert u de arbeidersklasse?
“Ik denk dat als je moet werken om je rekeningen te betalen, je op een bepaalde manier deel uitmaakt van de arbeidersklasse.”
Dus iemand die 250.000 dollar per jaar verdient, behoort tot de arbeidersklasse?
“Ik heb mezelf niet afgevraagd waar de grens precies ligt.
“Wat ik zou zeggen, is dat zij die werken om de basisbehoeften van het leven te kunnen betalen en daar niet in slagen, ook tot de arbeidersklasse behoren.
“Vaak wordt ons gevraagd hoe we dit land indelen. Ik denk dat er maar één meerderheid is in dit land: de arbeidersklasse.”
Dat klinkt voor mij niet geloofwaardig.
“Wat denk jij?”
Het lijkt me gewoon een heel makkelijk antwoord op een ingewikkelde vraag. Politiek gezien: als u zegt dat iedereen tot de arbeidersklasse behoort, of dat iedereen die een salaris ontvangt tot de arbeidersklasse behoort, ja, dan maakt u uw achterban wel heel breed. Maar praktisch gezien zijn we verdeeld op basis van inkomen – en zeker als u mensen belastingen wilt laten betalen, is het van belang waar u die grenzen trekt.
“Ik heb die grens getrokken bij ongeveer een miljoen dollar per jaar.”
Dus iedereen met een inkomen van minder dan een miljoen dollar per jaar behoort tot de arbeidersklasse?
(lacht) “Dat is niet wat ik zeg.
“Ik zeg alleen dat onze politiek, als het om fiscaal beleid gaat, vaak een debat is over wie je uit de boot laat vallen.
“Ik ben meer geïnteresseerd in hoe je meer mensen erbij kunt betrekken. Maar: ik wil de belastingen wel verhogen voor mensen die meer dan een miljoen dollar per jaar verdienen.”
Iemand die schoonmaker is, zal zich misschien ongemakkelijk voelen, alsof u die persoon op één hoop met een advocaat gooit. Dat voelt als een onderscheid dat er wel degelijk toe doet.
“Toen ik campagne voerde, kreeg ik vaak de vraag: wat betekent het om een democratisch socialist te zijn?
“Ik breng dat alleen ter sprake omdat ik denk dat we soms te veel op labels zijn gefixeerd.
“Wanneer ik bij New Yorkers aanklopte, vroegen de mensen me gewoon: ‘Maak ik deel uit van jouw visie?’
“Het gaat er niet om dat iedereen evenveel verdient, mensen willen gewoon weten of ze zich na hun harde werk een goed leven in de stad kunnen veroorloven.”
Het is me opgevallen dat wanneer ik u om concrete details vraag, u het gesprek verlegt naar wat New Yorkers wel en niet willen. En ik heb gemerkt dat politici, in mijn eigen ervaring…
“O, nee.”
Als ik hen vragen stel…
“Ben ik een van hen?”
U bent de burgemeester van New York City. Als ik probeer hen iets te laten definiëren en ze willen dat niet, gebruiken ze erg algemene bewoordingen.
“Kijk, ik denk dat ik het voor je heb gedefinieerd: als iemand die werkt om in zijn of haar levensonderhoud te voorzien.
“Ik denk ook dat, hoe je het ook definieert, we het erover eens zijn dat degenen die moeite hebben om de huur, de boodschappen en de kinderopvang te betalen, de mensen zijn die centraal moeten staan in onze visie.”
Ik heb een belangrijke vraag, geïnspireerd door het interview van mijn collega met Mick Jagger.
“Die overgang zag ik niet aankomen.”
In dat interview zei Jagger dat je een groot ego moet hebben om een rockster te zijn. En dat zette me aan het denken: na vele politici te hebben geïnterviewd, welke persoonlijkheidskenmerken denkt u dat een succesvolle politicus moet hebben? Want u wordt nu beschouwd als een van de succesvolste politici. Zeker in een tijdperk waarin de politiek bijzonder meedogenloos is.
“Ik denk dat je een zekere mate van absurditeit in jezelf moet hebben om te geloven dat jij het moet zijn.
“Wat ik van cruciaal belang vind, vooral nu, is eerlijkheid. Eerlijkheid over waar je in gelooft, waarvoor je vecht en het vermogen om die eerlijkheid vol te houden, ook tegenover mensen met wie je het oneens bent.
“Ik denk dat New Yorkers en Amerikanen iemand zoeken die ze kunnen vertrouwen, of ze die persoon nu leuk vinden of niet of het met hen eens zijn of niet.
“Toen ik me kandidaat stelde voor het burgemeesterschap, merkte ik dat er veel mensen waren die een paar punten noemden waarover ze het niet met me eens waren, maar dat ze ook waardeerden dat ze precies konden opsommen waar mijn campagne voor stond.
“Je moet kunnen uitleggen wat je doet en waarom je het doet. Vaak lijkt het alsof macht het enige antwoord is. Dat is geen goed antwoord. Het kan geen goed antwoord zijn.
“Het moet zijn: voor wie vecht je? En waarom? En hoe? Dat zijn vragen waarover mensen maar al te vaak struikelen.”
‘Vaak voelt het alsof politici blanco doeken zijn die iedereen maar moet beschilderen. Het is tijd om mensen te laten zien:
‘Dit is wie ik ben’’
Weet je, als ik aan u en president Trump denk…
“En aan Mick Jagger.”
Mick Jagger, president Trump. Dit zijn mensen met macht, charisma, die succesvol zijn. President Trump heeft een imago dat draait om wraak, woede en vechten voor zijn aanhangers. U staat erom bekend dat u veel lacht, wat ik na dit interview ook kan beamen. En ik vraag me af wat de politieke filosofie daarachter is. Afgezien van dat persoonlijkheidskenmerk bent u misschien gewoon van nature een optimistische ziel. Beide zijn succesvolle modellen, maar op een andere manier.
“Ik zou willen dat ik kon zeggen dat ik dit heb aangenomen als onderdeel van een politiek project, maar ik moet mijn ouders en grootouders de eer geven. Zij moedigden me als kind aan om zo te zijn. Op die manier laat je aan de wereld iets zien over wie je bent.
“Vaak voelt het alsof politici blanco doeken zijn en dat iedereen ze maar moet beschilderen.
“Ik denk dat het tijd is om mensen te laten zien: ‘Dit is wie ik ben. Of je het nu leuk vindt of niet, dit ben ik.’”
Ik wil graag iets meer weten over wat het persoonlijk betekent om burgemeester te zijn. Uw vrouw, Rama Duwaji, is pas 29 en u bent pas 34. Jullie hebben elkaar ontmoet via de datingapp Hinge. Jullie zijn vorig jaar getrouwd. Hoe was het eerste jaar als pasgetrouwd stel, en ook…
“Het is heel wat. En ik zou het met niemand anders willen doen.
“Getrouwd zijn met de liefde van mijn leven terwijl ik de stad leid waarvan ik houd, meer kan ik me eigenlijk niet wensen.
“En in haar heb ik iemand gevonden die… een oase is.”
Vindt u de kritiek die ze krijgt, dat ze haar rol als first lady niet ernstig genoeg neemt, terecht?
“Nee. Ik denk dat dit teruggaat op wat volgens mij een achterhaalde opvatting is over hoe de vrouw van een politicus hoort te zijn.
“Ze is haar eigen persoon. Ze is een ongelooflijke kunstenares, en toch wordt de manier waarop ze vandaag wordt bekeken, bepaald door het feit dat ze mijn vrouw is.”
“Enkele van de mooiste momenten die ik beleefd heb, waren toen mensen naar me toe kwamen om me te vertellen dat ze van Rama’s kunst houden. Ja, ze is mijn vrouw, maar kunst is wat ze doet.”
U bent getuige van een echte ommekeer in de sfeer in New York City. Zoals een New Yorker tegen me zei: het is nu net iets leuker om hier te wonen. De overwinning van de Knicks, de bruiloft van Taylor Swift, het WK. Was u uitgenodigd voor de bruiloft van Taylor Swift?
“Nee. En dat is prima!”
U bent nu dé hype van New York. Hoe houdt u de vaart erin als de feesten voorbij zijn?
“We moeten ervoor zorgen dat dit een plek wordt waar mensen willen wonen vanwege het gevoel dat ze hier hebben.
“Het is een eer om iemand te zijn die met de rest van de wereld mag delen wat deze stad zo bijzonder maakt. En we zeggen: Welkom thuis.”
© The New York Times
Overzicht
Lees alle berichten in deze categorieën
Bron: De Morgen