Réginald Moreels (humanitair chirurg, gewezen Minister van Internationale Samenwerking en mede-oprichter van Artsen Zonder Grenzen België) schreef een open brief naar Staatssecretaris de Moor.
Dit ter gelegenheid van de CD&V nieuwjaarsreceptie in Brussel. Hij stuurde de brief door naar enkele vrienden die zich voor dezelfde zaak inzetten, met de uitnodiging de brief indien we het nuttig achten zelf verder te delen.
Bron: Réginald Moreels
Geachte mevrouw staatssecretaris,
Morgen gaat u naar de nieuwjaarsreceptie van de CD&V. U bent gespecialiseerd in migratie, maar de migranten die momenteel vastzitten in de Paleizenstraat of zonder dak aan het Noordstation hebben geen boodschap aan uw specialisatie.
Ze leven in ellende. Ze beseffen dat ze niet welkom zijn. Daarvoor moeten ze boeten in hun eigen uitwerpselen. U hebt de opvangcapaciteit verhoogd, dit is positief. Fedasil echter die al deze centra moet bewoonbaar maken, heeft nood aan personeel, en diegenen die er werken zijn quasi uitgebrand.
Ik bewonder de mensen die zich het lot van deze miserie aantrekken en dagelijks de nood wat draaglijker proberen te maken.
Ondanks mijn onmacht als individu, mijn hart knaagt, mijn geest revolteert, richt ik u een ‘smeekbede’.
Stel een einde aan deze menselijke onwaarde. Ga desnoods met uw kabinet naar de Paleizenstraat, neem materiaal mee om te kuisen, neem het afval mee, stel mensen gerust, geef hen al was het maar een uurtje hoop dat ze volgende week in een bewoonbare ruimte zullen terechtkomen.
Als regeringsverantwoordelijke heb ik destijds vele taboes doorbroken, tegen de regels en de opinie in. Het is mogelijk om ook in de politiek een berg te verzetten. Maar je moet durven.
Als medicus zie ik dat de situatie explosief is, de volksgezondheid kan getroffen worden. Artsen Zonder Grenzen en het Rode Kruis kunnen daarvan concreet getuigen.
Die ellende te midden van luxe is een vlam voor agressie. En de agressie zal dan wel door de radicaal rechtse burgers streng worden veroordeeld. Zo kan een partij stemmen winnen, maar de mijne heb je niet!
Durft een politicus van dit land, en van sommige andere EU-landen zijn mond nog opendoen om zich als voorbeeld van mensenrechten te claimen als honderden vluchtelingen ongeacht hun statuut met of zonder papieren in de koude buiten moeten slapen?
Ik heb wereldwijd in mijn leven vluchtelingenkampen bezocht en als oorlogschirurg heb ik enorm veel leed behandeld. Maar ik had in mijn leven nooit durven denken dat mensen in ons land slechter zouden ondergebracht worden dan in de vluchtelingenkampen waar ook.
Ik denk te dromen, maar helaas droom ik niet. Hoeveel kazernes, hoeveel kerken, hoeveel sportzalen, hoeveel leegstaande woningen hadden niet ten minste voor de winterperiode kunnen vrijgemaakt worden?
Als militante burger sta ik machteloos. Dit raakt mij diep, dit beschaamt me.
Nogmaals, mevrouw de Staatssecretaris, doe er iets aan, zelfs al weet ik dat de verantwoordelijkheden in dit land zodanig verspreid zijn dat niemand nog verantwoordelijk is.
Ik zweer het u, was ik minister van migratie geweest, ik was de straten opgegaan, dag en nacht, gebonsd en gebeld om toch een plaats vrij te maken. De regering en de kern zou ik geen minuut laten slapen.
Toch aangename nieuwjaarsreceptie gewenst…
Dr Réginald Moreels
Humanitair chirurg
Gewezen Minister van Internationale Samenwerking.
13-01-2023
![](https://usercontent.one/wp/onderweg.bobgermeys.be/wp-content/uploads/2023/01/sized_3234594d87_857646268878066_5067555177290032614_n.jpg?media=1724811597)
Bron: Réginald Moreels