Veertig jongeren tussen 12 en 15 jaar die in één jaar tijd twee verkeersovertredingen hebben begaan, hebben verplicht een namiddag verkeersles gevolgd bij politiezone HEKLA. Slechts twee van hen gingen daarna opnieuw in de fout. “Dat ook het parket aan ons project meewerkt, maakt op die jongeren indruk”, zegt Stef Willems van Vias Institute.
Kris Vanmarsenille – GVA
31 augustus 2026
Leestijd: 7 min
De politiezone HEKLA (Hove, Edegem, Kontich, Lint en Aartslaar), het Parket van Antwerpen en Vias Institute zetten de verkeersklas twee jaar geleden op poten.
Hoe werkt het?
- Jongeren die betrapt worden op een verkeersovertreding, krijgen thuis een brief in de bus. Aan hun ouders wordt meegedeeld dat bij een tweede overtreding binnen het jaar hun zoon of dochter verplicht naar de les moet.
- Bij een tweede overtreding moeten de ouders 50 euro betalen voor de verplichte verkeersklas van vier uur.
- Gaan ze daar niet op in of begaat hun kind binnen het jaar een nieuwe overtreding, dan kan het parket een leermaatregel opleggen of de jongere uitnodigen voor een gesprek met een parket criminoloog.
Over welke overtredingen gaat het?
De meest voorkomende inbreuken zijn:
- Geen verlichting op de fiets
- Smartphonegebruik op de fiets
- Als fietser of voetganger oversteken bij rood licht
“Die jongeren staan vaak niet stil bij hun eigen gedrag. Ze denken dat er voor hun leeftijd een zekere straffeloosheid heerst”
Stef Willems
Vias Institute
Hoeveel overtredingen werden vastgesteld?
Sinds de start van het project op 1 maart 2024 werden binnen de Zone HEKLA 563 overtredingen bij minderjarigen tussen 12 en 15 jaar vastgesteld.
Daarvan gingen veertig jongeren binnen het jaar opnieuw in de fout. Zij hebben een verkeersklas gevolgd of zullen die nog volgen.
Twee keer kwam de sectie Jeugd en Gezin van het Parket Antwerpen tussen om de tiener te verplichten naar de verkeersklas te gaan. Slechts twee jongeren van de veertig begingen daarna nog een overtreding.
Begin september 2025 stapte ook de zone Rupel (Boom, Hemiksem, Niel, Rumst en Schelle) in het project.
Tot nu toe werden daar 123 vaststellingen gedaan en werden drie jongeren doorverwezen naar de verkeersklas.
Wat gebeurt er in de les?
De klassen worden gegeven door lesgevers van Vias Institute die ook de verplichte lessen aan volwassen overtreders geven.
“De verkeersregels worden nog eens goed uitgelegd en dan wordt er aan de hand van filmpjes over hun eigen gedrag gediscussieerd”, zegt commissaris Stefaan De Beuckelaer van de zone HEKLA.
“Zo krijgen ze inzicht in hun gedrag en in het gevaar dat dat kan inhouden.
“We vinden het heel belangrijk dat die lessen door specialisten gegeven worden. We willen die jongeren zeker niet alleen op hun fouten wijzen, we willen hen de kans geven om hun gedrag bij te sturen.
“Dat was overigens ook een voorwaarde van het parket om mee te werken: dat de tieners een herkansing kregen na een eerste waarschuwing. Het gaat echt niet alleen over straffen.”
Hoe kwam deze samenwerking tot stand?
“Wij organiseerden al veel op het vlak van verkeersveiligheid voor de lagere school kinderen, zoals workshops en een scholen fietstocht”, zegt De Beuckelaer, “
“Vanaf 16 jaar zijn jongeren in het verkeer meerderjarig, dan kunnen ze beboet worden. Maar voor de groep ertussen hadden we niets. Nochtans zagen we de cijfers van ongevallen met minderjarigen toenemen. Twee jaar geleden waren dat er 74 in een jaar.
“Daarom hebben we dit project uitgebouwd. We willen jongeren bewust maken van de gevaren in het verkeer. Hoe jonger we daarmee beginnen, hoe beter.”
“Die jongeren staan vaak niet stil bij hun eigen gedrag”, zegt Stef Willems van Vias Institute.
“Ze denken dat er voor hun leeftijd een zekere straffeloosheid heerst. Dat het parket bij het project betrokken is, maakt duidelijk dat dat niet zo is. Dat maakt toch wel indruk, merken we.
“We krijgen ook positieve reacties van de ouders. Velen zien dit project als een steun. Iedereen weet hoe pubers zijn. Het is niet gemakkelijk om je tiener ervan te overtuigen om zijn handen aan het stuur te houden en zijn smartphone niet te gebruiken op de fiets.
“Met deze aanpak maken we op een vriendelijke, maar kordate manier en stapsgewijs duidelijk dat we het menen: een eerste waarschuwing, een tweede, dan naar de les…
“Het is misschien maar een klein project, maar elke tiener die we kunnen doen nadenken over het verkeer, draagt bij tot de algemene veiligheid.”
Is het niet veel werk voor de politiediensten?
De Beuckelaer: “Dat valt goed mee. De agenten die een jongere betrappen, gebruiken een format voor hun verslag. Daar komt automatisch een brief voor de ouders uit voort. Op die manier kunnen we op een efficiënte manier de ouders op de hoogte houden.”
Lukas:
“Ik doe mijn best,
maar het lukt niet altijd”
Lukas (15) werd betrapt
op fietsen zonder handen.
“Na de eerste brief,
wilden we hem verbieden om met de fiets
naar school te gaan”, zegt Monia,
de moeder van de 15-jarige Lukas.
“Wij zijn nogal streng op dat vlak.
Maar hij beloofde dat hij niet meer met losse handen zou rijden.
“Precies een week later werd hij opnieuw betrapt, op dezelfde dag en hetzelfde uur.”
Monia was blij dat haar zoon naar de verkeersklas moest.
“Ik heb zelf vrienden verloren in het verkeer.
Ik weet hoe gevaarlijk het is.
“Ze mogen van mij gerust wat strenger zijn voor jongeren: fluojasje en helm verplichten op de fiets bijvoorbeeld, ik heb er niets tegen.”
Het is intussen een jaar geleden dat Lukas
naar de verkeersklas ging.
“We zaten met vijftien in de les en we hadden allemaal ongeveer hetzelfde gedaan: zonder licht gereden, met losse handen…
“Het ging om allemaal overtredingen op de fiets, op één iemand na die als 15-jarige met een elektrische step had gereden.
“Ik heb daar niets nieuws geleerd.
Ik wist wel wat mocht en niet mocht,
maar ze maken je vooral bewust van de gevaren voor jezelf en voor anderen.
“Sindsdien denk ik er vaker aan.
Dat deed ik vroeger niet.
“Ik probeer om mijn handen op het stuur te houden, al lukt me dat nog niet altijd.
“Met mijn fiets is het ook nogal moeilijk
omdat het stuur nogal laag staat.”
Anne*:
“Bij een boete denk je alleen aan geld,
nu heb ik iets bijgeleerd”
Anne*, de dochter van Isabelle,
kreeg ook twee brieven in de bus.
Anne was twee keer al fietsend
met haar smartphone betrapt.
“Die eerste brief had mijn aandacht niet getrokken”, vertelt Isabelle,
“De tweede had ik ook bijna weggegooid.
Tot ik zag dat ze echt wel verplicht was om die les te volgen.
“Ik sta achter die actie.
Het is voor ouders niet gemakkelijk om een meisje van 15 ervan te overtuigen dat ze niet mag bellen op de fiets.
“Die smartphone is zo belangrijk voor haar,
je kan die ook niet zomaar afpakken.”
Sindsdien zijn er geen brieven van de politie meer in de bus gevallen.
“Ze vond die les zeker niet onaangenaam”,
vertelt Isabelle.
“Ze heeft er veel over verteld, over wat mocht en niet mocht. Ik heb er zelf nog wat van opgestoken.
“Die gesprekken vond ik al een hele vooruitgang.
“Dat ze met mij over verkeersveiligheid wilde praten, betekent toch dat ze zich bewust werd van de gevaren in het verkeer.
“Misschien dat ze langzaamaan vergeet wat ze precies geleerd heeft, maar iets is toch blijven hangen. Als ik haar nu bel, krijg ik haar vaak pas later aan de lijn.
“Ik was aan het fietsen, mama”,
zegt ze dan.”
Anne bevestigt dat:
“Als je een boete krijgt,
dan denk je alleen aan het geld
dat je moet betalen.
“Je leert daar niets uit.
Nu heb ik echt iets bijgeleerd.
“Ze benadrukten in de les vooral de consequenties van mijn gedrag.
Daar had ik nooit zo bij stil gestaan.
“Ik ben me nu echt meer bewust van het gevaar. Het heeft zeker geholpen.”
*Anne en Isabelle zijn fictieve namen.
Anne wilde liever anoniem getuigen.
Lees ook
Bron: GVA