Portret - Maggie Haberman

En ze werkt nog wel voor ‘fakenieuwskrant’ The New York Times. Maar als Donald Trump op een onchristelijk tijdstip wil roddelen, belt hij Maggie Haberman. Wie is deze nieuwsjager, die net haar tweede boek over de Amerikaanse president heeft uitgebracht?

Maral Noshad Sharifi – De Morgen

11 augustus 2026

Leestijd: 5 min

Maggie Haberman houdt als geen ander Trumps uitspraken en leugens bij, toch belt hij haar als hij wil roddelen: ‘Dit is geen echt mens, niemand is zo’

Lang voordat Donald Trump president van de Verenigde Staten werd, kwam journalist Maggie Haberman hem tegen in de krochten van New York.

Als jonge hond werkte Haberman in de jaren 90 bij de New York Post, Trumps geliefde tabloid, waar ze verslag deed van de lokale politiek.

Ze liep Trump, die toen al obsessief de pers opzocht, tegen het lijf door zijn vriendschap met de toenmalige New Yorkse burgemeester Rudy Giuliani.

Het netwerk dat ze als twintiger opbouwde, bleek decennia later, toen Trump president wilde worden, van onschatbare waarde.

“Het is mijn vloek en mijn redding”, zei Haberman, die Trump nu al vele jaren volgt voor The New York Times, onlangs tegen nieuwssite Politico.

De 52-jarige journalist bracht deze zomer samen met haar collega Jonathan Swan het lijvige boek Regime change uit, over de eerste veertien maanden van Trumps tweede termijn.

In 2022 verscheen van haar hand al Confidence Man – nog zo’n dikke pil – over Trumps loopbaan tot dan toe.

Haberman, die er vaak uitziet alsof ze een chronisch slaaptekort heeft, wordt beschouwd als de belangrijkste chroniqueur van de Amerikaanse president.

Het verslavende karakter van haar werk is de ‘vloek’ waar Haberman op doelt.

Kettingroker

Of ze het nu leuk vindt of niet, de journalistiek lijkt voor háár te hebben gekozen. Vanaf jongs af aan wordt ze omringd door journalisten.

Haar ouders leerden elkaar kennen op de redactie van de New York Post.

Haar moeder, Nancy Haberman, werkte daar een tijd lang.

Haar vader, Clyde Haberman, zou later voor The New York Times de wereld over gaan reizen. Hij is zo’n grootheid dat zijn foto in de Hall of Fame van de persclub van New York hangt.

In 2003 ontmoette ook Maggie haar geliefde, journalist Dareh Gregorian, bij de New York Post. Ze hebben samen drie kinderen.

Aanvankelijk wilde Haberman liever schrijver worden dan journalist. Ze wist hoeveel druk het vak op een gezin kan leggen, zegt ze in interviews. Haar vader was zelden thuis.

Na de middelbare school studeerde ze creatief schrijven en psychologie aan het Sarah Lawrence College, een vooraanstaande vrouwenuniversiteit in New York.

Maar na een reeks afwijzingen bij bladen waarvoor ze wilde schrijven, belandde ze alsnog in de krantenwereld.

Twee jaar lang deed ze voor 40 dollar per dag administratief werk voor de New York Post, tot ze verslaggever mocht worden.

“Mijn blijvende beeld van haar is dat ze bij het persbusje staat met een sigaret in de ene hand en er nog eentje aansteekt omdat ze vergeten is dat de eerste al brandt”, vertelde journalist Glenn Thrush in 2017 over haar.

“En ze gebruikt een BlackBerry en een klaptelefoon tegelijk. Ik dacht: dit slaat nergens op, dit is geen echt mens, niemand is zo.”

Collega’s noemen haar “bizarcompetitief”.

Haar vrienden zeggen in interviews dat ze altijd vier dingen tegelijk doet en zo’n olifanten geheugen heeft dat ze de kleinste details van jaren geleden kan oplepelen.

Na een paar jaar bij de nieuwssite Politico stapte ze in 2015 over naar The New York Times.

Daar volgde ze Trumps presidentscampagne toen nog maar weinig mensen geloofden dat hij een kans maakte.

Haberman wist zijn wereld binnen te dringen, wat haar de ene na de andere scoop opleverde en, in 2018, een Pulitzerprijs.

Haar vrienden zeggen dat ze altijd vier dingen tegelijk doet en zo’n olifanten geheugen heeft dat ze de kleinste details van jaren geleden kan oplepelen

Psychiater

Nog altijd luchten Trumps medewerkers geregeld hun hart bij ‘Dr. Maggie’.

Ook de president lijkt op haar gesteld, ook al werkt ze bij een ‘fakenieuwskrant’, zoals hij het noemt.

“Ze is net mijn psychiater”, heeft Trump zich weleens in haar bijzijn laten ontvallen.

“Ik ben nooit bij een psychiater geweest, maar stel dat ik dat wel zou doen, dan zou dat vast niet zo goed zijn als dit.”

Hun relatie is ingewikkeld. Het ene moment is Trump kwaad over nieuws dat Haberman over hem naar buiten brengt en maakt hij haar op sociale media uit voor een ‘derderangssukkel’, maar het volgende moment wil hij toch weer met haar praten.

De band van de twee New Yorkers leidt regelmatig tot kritiek.

Vanuit linkse hoek klinkt na Trumps verkiezingsoverwinning commentaar dat The New York Times te negatief is geweest over de campagne van Hillary Clinton en niet kritisch genoeg heeft geschreven over die van Donald Trump.

Ook wordt Haberman soms aangevallen vanwege de vele anonieme bronnen die ze gebruikt. Maar ze zegt dat ze alles wat ze schrijft bij meerdere mensen controleert.

Het knapste aan Haberman is dat ze Trumps constante stroom aan uitspraken, leugens en gedraai kan bijhouden. Volgens haar man heeft ze haar telefoon altijd binnen handbereik.

“Als ze midden in de nacht wakker wordt, draait ze zich niet om om weer te gaan slapen, maar pakt ze haar telefoon en gaat aan het werk.”

En niet zelden is het Trump die haar ’s avonds laat of ’s ochtends vroeg belt om te roddelen of nieuws bij haar over de schutting te gooien.