Uit een reconstructie van deze krant blijkt dat duizenden landgenoten en hulpverleners zich tijdens het recente hitteweekend in een absolute noodsituatie bevonden. Het blijft onbegrijpelijk dat onze regeringen die dodelijke ramp zo fout hebben ingeschat.
Koen Vidal – De Standaard
10 juli 2026
Leestijd: 3 min
Ze heette Jocelyne Normand.
Op vrijdag 26 juni, een dag waarop de temperatuur boven de 35 graden steeg, troffen een arts en twee agenten deze 71-jarige vrouw dood aan in haar piepkleine appartement in de Henegouwse gemeente Boussu.
De ruimte waarin ze stierf leek wel een oven:
45 à 50 graden.
Jocelyne Normand was zeer waarschijnlijk het slachtoffer van een hitteberoerte, waarbij de lichaamstemperatuur oploopt tot 42 graden of hoger en waarbij vitale organen uitvallen.
Uit een reconstructie van het hitteweekend van eind juni door deze krant blijkt dat hulpverleners overal in het land hittedoden aantroffen, vaak geïsoleerde mensen die in hun eentje stierven.
“We braken deuren open en vonden mensen dood in de zetel, op een stoel of in bed.”
Ook in ziekenhuizen kwamen slachtoffers toe die niet meer gered konden worden.
In totaal zijn tijdens dat bewuste weekend 1.273 mensen gestorven, het was het dodelijkste weekend uit de naoorlogse geschiedenis van België.
Het onderzoek maakt duidelijk hoe ongelijk de strijd was die dokters, verplegers, brandweerlui en telefonisten moesten aangaan.
De 112-lijn raakte zwaar overbelast,
spoeddiensten werden overrompeld,
ambulanciers moesten twee keer vaker uitrukken dan normaal.
“De boel ontplofte.”
“Catastrofaal”.
Het zijn de woorden waarmee hulpverleners de situatie op hun spoedafdelingen beschrijven.
Wat ook opvalt in de reacties van dokters en hulpverleners, is hun onbegrip over de politieke onwil om de federale fase af te kondigen.
Daardoor hadden gezondheidsdiensten,
woonzorgcentra en de equipes van de 112-lijn
extra steun kunnen krijgen.
Zo voltrok zich de grootste ramp die België sinds de Tweede Wereldoorlog heeft meegemaakt, zonder dat de hoogste leiding van het land dat blijkbaar echt doorhad en in oplossingen voorzag.
Zelfs twee weken na de hittegolf blijft onze regering minimalistisch en vaag communiceren over hoe het zover is kunnen komen en hoe zo’n ramp in de toekomst vermeden kan worden.
Welke concrete maatregelen moeten er genomen worden opdat er de volgende keer zo weinig mogelijk mensen in hittenood komen?
En op welke middelen kunnen onze hulpverleners rekenen opdat ze de volgende keer geen ongelijke strijd moeten voeren?
Voorlopig kan niemand een afdoend antwoord geven op die vraag.
Het is een houding die steeds meer op nalatigheid begint te lijken.
Dit is het dagelijkse commentaar van De Standaard. Het wordt geschreven door een vaste groep redacteuren, geselecteerd door de hoofdredacteur, die reflecteren op het nieuws. Die reflectie is een mening, argumentatie of positie, in lijn met de redactionele waarden van De Standaard
Lees ook
Overzicht
Lees andere berichten in deze categorie
Bron: De Standaard