Frederik De Backer – De Morgen
´Voor niets is er nog geld en niemand is gelukkig. Hoe dichter ik de dementie nader, hoe meer ik ernaar verlang´
Frederik De Backer
Mijn geboortegrond mag dan zijn herleid tot een meer waaruit nog net een windhaan oprijst, in onze rusthuizen staan de luiers elke dag blank.
En hoezeer ik ook betreur dat Essene tijdelijk onbereikbaar is, het lijkt niet half zo onbereikbaar als de geesten die er nog steeds van overtuigd zijn dat de privatisering van de zorg een goed idee is. Als bevangen door dementie, afgesloten van de werkelijkheid.
Minstens 68 euro kost een dag gezeten in eigen kak je tegenwoordig (d’Eycken Brug, Bierbeek).
Voor die prijs krijg je studenten of interimkrachten die vaak het Nederlands onmachtig zijn (Den Boomgaard, Glabbeek) en twee nachtwakers voor honderdtwintig bejaarden (Plantijn, Kapellen).
Veel bewoners kampen met depressies, verslaving of psychoses, maar ach, wie niet vandaag de dag?
Tegen 2030 moeten er zevenduizend bedden bij, wil men enigszins tegemoetkomen aan de vergrijzing.
Nooit heeft men het over kamers, nee, men rekent in bedden. Waarom geen stapelbedden?
Kunnen we onze bejaarden niet beter meteen opbergen in ladekasten?
Dit is geen greep uit nieuwsberichten van de afgelopen jaren. Het oudste dateert van 20 november, anderhalve maand geleden.
Een dag later werden alweer drie woon-zorgcentra in Franse handen onder verhoogd toezicht geplaatst (Milsenhof in Mechelen, Beerzelhof in Putte en Dellebron in Kortenaken).
Op dit moment staan er zo in Vlaanderen drieëntwintig onder verhoogd toezicht, zeventien daarvan sinds maart.
Men kan daaruit concluderen dat Crevits’ controleurs de laatste maanden goed werk hebben geleverd, of zich afvragen wat ze voordien hebben uitgevreten.
Toen waren er vast nog geen wantoestanden in de zorg.
En nu we toch bij de minister zijn aanbeland: twee nachtwakers voor honderdtwintig bewoners is wettelijk perfect in orde.
’s Nachts bestaan er geen psychoses, ’s nachts pist niemand zich onder. Tot voor maart is nooit één bejaarde uit bed gevallen.
Serveert men die mensen kaviaar? Zijn hun luiers van kasjmier?
Waar gaat die 2.100 euro per persoon per maand naartoe als jaarlijks 2,8 miljard euro belastinggeld naar de woon-zorgcentra stroomt, waarmee onder meer de kosten voor personeel al zijn gedekt?
Het gemiddeld nettopensioen bedraagt 1.422 euro voor mannen en 1.022 euro voor vrouwen.
Wat beoogt de Vlaamse regering: dat we werken tot 75 en op de dag van onze pensionering zelfmoord plegen?
Geen gouden horloge – alsof iemand dat nog krijgt – maar zo’n oude wandklok met twee van die kettingen om je strot mee af te binden.
Nooit was het beter om hier te leven, lees ik in kranten kletsnat van verlangen naar een positief nieuwtje, maar voor niets is er nog geld en niemand is gelukkig.
Hoe dichter ik de dementie nader, hoe meer ik ernaar verlang.
![](https://usercontent.one/wp/onderweg.bobgermeys.be/wp-content/uploads/2024/01/sized_voor-niets-is-er-nog-geld-en-niemand-is-gelukkig-hoe-dichter-ik-de-dementie-nader-hoe-meer-ik-ernaar-verlang.jpg?media=1724811597)
Lees andere berichten in deze categorie
Bron: De Morgen